شعر
برای خواب نیمروزی
دراتفاق پنجره ای
که نمی دانم چرا
بازنمی شود
برسطرهای روزنامه ای
پرازشبح
روبروی من که نشسته باشی
چشمان سیاه تورا،گواه می گیرم
تا برای همیشه امیدوار
طرح های درهم را
روی برگ سفید
نقاشی کنم
بازغال نیمسوز
ازتنوره سرد
که به آسانی آتش گرفته
با شعله ای که جای عقربه
به دورخود می چرخد
باید هم فکر کرد
چرا سگ ها
حتا برای نوشته های قشنگ
زوزه نمی کشند
یا یاس های ردیف
در لیوان
خواب نا امیدی
میان برگ
پژمرده می کنند
میخواهی دامنت
چشمهارا خیره کند
یا میخواهی
تمام
بروی خیابان
ریخته باشی
که شاید
برنقد اخرین شعر
یک ماهیچه از تنت
آویزان شود
تمامی ساطور
ازرگ هایت بگذرد
بگسلدخروار
سلول های منجمد
اما هرروزاین چهارچوب
بیشتر وبیشتر به دیوارمیخ
دوخته می شود
تا نتوانی پگاه را
از پشت شیشه های مه گرفته
باورکنی
هرروز بیشتر
دستت به دلت دوخته
هرروز چشم هایت به دور
به دوردورهای افق
دوخته می شود
هرروز یک رمه
اسب وحشی
از حفره های سرت بیرون می زند
می دوند
گرد وخاکی از گوشه احساست
بلند
می ریزد روی آغاز همین ساحل
برای دریا
برای موج
برای طوفان
دلم گرفته
که شاید نه برای رقص ماهی یان
برای غرق شدن مدام، تمام عقربه ها
وخیال گربه ای که
برصیقل مرده حوض پنج میکشد
كاردانی ادبيات فارسي- داري گواهينامه بين المللي رشته نقاشي روي بوم - طراح وگرافيست- استادآموزشي رشته هاي... مينياتور،رنگ روغن ،مدادرنگ...درمجتمع هاي فرهنگي هنري.